Tag: bangladesh

  • ဒုက္ခသည်စခန်း၌ ၉ နှစ်ကျော်ကြာလာ၍ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များ နေရပ်မွေးရပ်ဌာနေအကြောင်း မသိရှိတော့မည်ကို စိုးရိမ်းကြောင်း ARA အကြီးအကဲပြော

    ဒုက္ခသည်စခန်း၌ ၉ နှစ်ကျော်ကြာလာ၍ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များ နေရပ်မွေးရပ်ဌာနေအကြောင်း မသိရှိတော့မည်ကို စိုးရိမ်းကြောင်း ARA အကြီးအကဲပြော

    ဒုက္ခသည်စခန်း၌ ၉ နှစ်ကျော်ကြာလာ၍ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များ နေရပ်မွေးရပ်ဌာနေအကြောင်း မသိရှိတော့မည်ကို စိုးရိမ်းကြောင်း ARA အကြီးအကဲပြော

    အတိတ်ရဲ့ သွေးစွန်းခဲ့တဲ့ သမိုင်းဆိုးတွေကြားကနေ အသက်လု ထွက်ပြေးခဲ့ကြရပြီး ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံရဲ့ ဒုက္ခသည်စခန်းတဲအိမ်လေးတွေထဲမှာ ခိုလှုံခဲ့ရတာ အခုဆိုရင် ကိုးနှစ်ကျော် (သက္ကရာဇ် ၂၀၂၆ ခုနှစ်အထိ) တိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလို ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုနီးပါး ကြာညောင်းလာတဲ့ ကာလပတ်လုံးမှာ မိဘတွေရဲ့ ရင်ခွင်ထဲကနေ တိုင်းတစ်ပါးက ရွှံ့နွံတွေကြားထဲ မွေးဖွားကြီးပြင်းလာခဲ့ရတဲ့ ရိုဟင်ဂျာ မျိုးဆက်သစ် လူငယ်လေးတွေဟာ မိမိတို့ရဲ့ ဖြစ်တည်မှုနဲ့ မွေးရပ်မြေရဲ့ အလှတရားတွေကို ကောင်းကောင်း မသိကျွမ်းတော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားရတော့မယ့် အခြေအနေအပေါ် ရခိုင်ပြည်နယ်အခြေစိုက် ARA တပ်ဖွဲ့ရဲ့ အကြီးအကဲက အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်ကြောင်း ရင်နင့်ဖွယ် ထုတ်ဖော်ပြောကြားလိုက်ပါတယ်။

    “ဒီကလေးတွေဟာ အမိမြေရဲ့ လယ်ကွင်းပြင်တွေ၊ ချောင်းစပ်တွေနဲ့ ကိုယ့်အိမ်ကိုယ့်ယာရဲ့ နွေးထွေးမှုကို ဘယ်တုန်းကမှ မမြင်ဖူး၊ မခံစားဖူးကြရှာဘူး။ သူတို့သိတာဟာ ဒုက္ခသည်စခန်းရဲ့ ကတ္တရာစေးအမိုးတွေ၊ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေတဲ့ မျက်ဝန်းတွေနဲ့ ညဘက်ဆို ကြားရတဲ့ သောကတေးတွေပဲ ရှိတယ်” လို့ ၎င်းက ဆိုပါတယ်။

    “အိမ်ဆိုတာ ဘာလဲဟင် မေမေ” ဆိုတဲ့ ကလေးငယ်တစ်ဦးရဲ့ အပြစ်မဲ့တဲ့ အမေးစကားဟာ ကော့စ်ဘဇားစခန်းရဲ့ မိုးမှောင်ကျနေတဲ့ ကောင်းကင်အောက်မှာ ရင်နာစရာအကောင်းဆုံး ပဲ့တင်သံတစ်ခု ဖြစ်နေပါတယ်။ အသက် ၈ နှစ်အရွယ်ရှိပြီဖြစ်တဲ့ ကလေးငယ်တစ်ဦးဟာ စခန်းပြင်ပက ကမ္ဘာကြီးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးရှာသလို၊ သူတို့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ဇာတိမြေဖြစ်တဲ့ ရခိုင်ပြည်နယ်မြောက်ပိုင်းက စိမ်းလန်းစိုပြေတဲ့ ကျေးရွာတွေအကြောင်းကိုလည်း မိဘတွေရဲ့ ငိုရှိုက်သံတွေကြားကတစ်ဆင့် ပုံပြင်တစ်ပုဒ်လိုသာ ကြားဖူးရှာတာပါ။

    နှစ်တွေ အလီလီပြောင်းလို့ ကိုးနှစ်ကျော်လာတဲ့အခါမှာတော့ ကလေးငယ်တွေရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ “အိမ်” ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ဟာ ပတ်ပတ်လည် ဝါးခြံစည်းရိုးတွေ ခတ်ထားတဲ့၊ မိုးရွာရင် ရွှံ့နွံတွေပွက်ထွက်နေတဲ့ ဒီဒုက္ခသည်စခန်းကျဉ်းလေးပဲ ဖြစ်နေတော့မလားဆိုတာ ရင်နင့်စရာ ကောင်းလှပါတယ်။ သူတို့မှာ လွတ်လပ်စွာ ပြေးလွှားဆော့ကစားရမယ့် မြေရိုင်းလေးတစ်ကွက်တောင် မပိုင်ဆိုင်ကြဘဲ မျှော်လင့်ချက်မဲ့တဲ့ အရွယ်ရောက်ခြင်းတွေကိုသာ တိတ်တဆိတ် ဖြတ်သန်းနေကြရပါတယ်။

    မျိုးဆက်တစ်ခုလုံးရဲ့ အနာဂတ်ဟာ မွေးရပ်မြေနဲ့ အလှမ်းဝေးကွာပြီး တိုင်းတစ်ပါးမြေမှာ အမြစ်မတွယ်နိုင်၊ အမိမြေကိုလည်း ပြန်ခွင့်မရဘဲ သမိုင်းကန့်လန့်ကာနောက်ကွယ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားမှာကို ကမ္ဘာကြီးက ငေးကြည့်နေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ကလေးငယ်တွေရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ မိမိတို့ရဲ့ မွေးရပ်မြေကို ပြန်လည် အမှတ်ရခွင့် ပေးနိုင်ဖို့နဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ နေရပ်ပြန်နိုင်ဖို့ အချိန်က တဖြည်းဖြည်း နောက်ကျနေပြီဖြစ်ကြောင်း လူသားချင်းစာနာထောက်ထားမှုဆိုင်ရာ အသိုင်းအဝိုင်းကလည်း တုန်လှုပ်စွာ သတိပေးနေကြပြီ ဖြစ်ပါတယ်။

  • ဆောင်းပါး (၂)

    ဆောင်းပါး (၂)

    မိတ်ဆွေကောင်းအဖြစ် ကူညီခဲ့သူကို ရန်သူအဖြစ် ပြန်ဆက်ဆံခဲ့ခြင်းလား?

    RSO ၏ လမ်းစဉ်၊ ARA ၏ ဆုံးရှုံးမှုများနှင့် ရိုဟင်ဂျာအမျိုးသားရေး၏ အနာဂတ်

    ရိုဟင်ဂျာလူမျိုးတို့၏ သမိုင်းသည် အနိုင်ကျင့်ဖိနှိပ်မှု၊ လူ့အခွင့်အရေးချိုးဖောက်ခံရမှု၊ နေရပ်စွန့်ခွာရမှုနှင့် အမျိုးသားအခွင့်အရေးများ ဆုံးရှုံးခဲ့ရမှုတို့နှင့် ပြည့်နှက်နေသည့် သမိုင်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေများအောက်တွင် ရိုဟင်ဂျာအမျိုးသားရေးလှုပ်ရှားမှုအတွင်း စည်းလုံးညီညွတ်မှု၊ အပြန်အလှန်ယုံကြည်မှုနှင့် အမျိုးသားအကျိုးစီးပွားကို ဦးစားပေးခြင်းတို့သည် မဖြစ်မနေလိုအပ်သော အခြေခံအချက်များဖြစ်သည်။

    သို့သော် ယနေ့ ရိုဟင်ဂျာလူထုအတွင်း ဖြစ်ပေါ်နေသည့် အဖွဲ့အစည်းအချင်းချင်း ပဋိပက္ခများ၊ လက်နက်နှင့် ပစ္စည်းများ ဆုံးရှုံးမှုများ၊ တပ်ဖွဲ့ဝင်များ ဖမ်းဆီးခံရမှုများနှင့် မဟာမိတ်ဆက်ဆံရေးဆိုင်ရာ စွပ်စွဲချက်များသည် ရိုဟင်ဂျာအမျိုးသားရေးလမ်းစဉ်၏ အနာဂတ်နှင့် ပတ်သက်၍ လေးနက်စွာ ပြန်လည်သုံးသပ်ရန် လိုအပ်လာစေသည်။

    ၁။ မဟာမိတ်ဆက်ဆံရေးနှင့် ယုံကြည်မှု ပြဿနာ

    ARA ၏ ရပ်တည်ချက်အရ ရိုဟင်ဂျာအမျိုးသားရေးလှုပ်ရှားမှုအတွင်း အဖွဲ့အစည်းများအကြား ဆက်ဆံရေးသည် ကိုယ်ကျိုးစီးပွားထက် ရိုဟင်ဂျာလူထု၏ အသက်၊ အခွင့်အရေး၊ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် နေရပ်ပြန်နိုင်ရေးတို့ကို အခြေခံသင့်သည်။

    ထို့ကြောင့် ယခင်က မိတ်ဖက် သို့မဟုတ် မိတ်ဆွေကောင်းအဖြစ် ဆက်ဆံခဲ့သူများအပေါ် နောက်ပိုင်းတွင် ရန်သူသဖွယ် ဆက်ဆံလာခြင်းရှိ၊ မရှိ၊ ထိုသို့ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပါက မည်သည့်အကြောင်းအရင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို ရိုဟင်ဂျာလူထုအနေဖြင့် မေးမြန်းပိုင်ခွင့်ရှိသည်။

    အထူးသဖြင့် ရိုဟင်ဂျာတော်လှန်ရေးအဖွဲ့အစည်းများအကြား ယုံကြည်မှု ပျက်ပြားခြင်းသည် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုတည်း၏ ပြဿနာမဟုတ်ဘဲ ရိုဟင်ဂျာအမျိုးသားရေးတစ်ရပ်လုံး၏ အနာဂတ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်သည့် ပြဿနာဖြစ်သည်။

    ၂။ RSO ၏ လမ်းစဉ်အပေါ် မေးခွန်းများ

    ARA ၏ မှတ်တမ်းနှင့် ရပ်တည်ချက်အရ RSO ၏ နိုင်ငံရေးနှင့် စစ်ရေးလမ်းစဉ်အပေါ် ပြန်လည်သုံးသပ်ရန် လိုအပ်သည့် အချက်များစွာ ရှိသည်ဟု ယူဆထားသည်။

    အထူးသဖြင့် ရိုဟင်ဂျာလူထု၏ ငြိမ်းချမ်းရေး၊ လုံခြုံရေးနှင့် နေရပ်ပြန်ရေးကို အထောက်အကူပြုမည့် လမ်းစဉ်ဖြစ်ပါသလား၊ သို့မဟုတ် ရိုဟင်ဂျာလူထုအတွင်း ပိုမိုကွဲပြားမှုနှင့် မယုံကြည်မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေမည့် လမ်းစဉ်ဖြစ်ပါသလားဆိုသည်ကို အချက်အလက်များနှင့် အထောက်အထားများအပေါ် အခြေခံ၍ ဆွေးနွေးရန် လိုအပ်သည်။

    အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုကို မည်သို့သတ်မှတ်ရမည်ဆိုသည်မှာလည်း အလွန်အရေးကြီးသည်။ အကြမ်းဖက်မှု၊ ရာဇဝတ်မှု သို့မဟုတ် အရပ်သားများအပေါ် အန္တရာယ်ဖြစ်စေသည့် လုပ်ရပ်များရှိပါက မည်သည့်အဖွဲ့အစည်းဖြစ်စေ တာဝန်ယူမှုနှင့် တရားမျှတမှုအောက်တွင် စိစစ်ရမည်ဖြစ်သည်။

    ၃။ ၂၀၂၄ ခုနှစ်အတွင်း ရိုဟင်ဂျာလူထု ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် အန္တရာယ်များ

    ၂၀၂၄ ခုနှစ်အတွင်း ရခိုင်ပြည်နယ်၌ တိုက်ပွဲများ ပြင်းထန်လာခဲ့ပြီး ရိုဟင်ဂျာအရပ်သားများအပါအဝင် ဒေသခံပြည်သူများသည် အသက်အန္တရာယ်နှင့် နေရပ်စွန့်ခွာရမှုများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ကြရသည်။

    ARA ၏ ရပ်တည်ချက်အရ ထိုကာလအတွင်း ရိုဟင်ဂျာအမျိုးသမီးများနှင့် အရပ်သားများအပေါ် လုယက်မှု၊ ဖမ်းဆီးမှု၊ ငွေကြေးတောင်းခံမှုနှင့် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကြမ်းဖက်မှုများ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်ဟု စွပ်စွဲထားသည်။ နတ်မြစ်တစ်လျှောက်ရှိ ကျွန်းဒေသများအပါအဝင် နေရာအချို့တွင် ထိုသို့သော ဖြစ်ရပ်များ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်ဟုလည်း ဆိုထားသည်။

    သို့သော် ထိုစွပ်စွဲချက်များကို သီးခြားလွတ်လပ်သော စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများဖြင့် အတည်ပြုရန် လိုအပ်သည်။ အရပ်သားများအပေါ် ကျူးလွန်သည့် မည်သည့်အကြမ်းဖက်မှုမျိုးမဆို မည်သည့်အဖွဲ့အစည်းက ကျူးလွန်သည်ဖြစ်စေ စုံစမ်းဖော်ထုတ်ပြီး တာဝန်ရှိသူများကို တရားဥပဒေအရ တာဝန်ယူစေရမည်ဖြစ်သည်။

    ၄။ AA–RSO ဆက်ဆံရေးနှင့် ရိုဟင်ဂျာလူထု၏ စိုးရိမ်မှု

    ARA ၏ အဓိကမေးခွန်းတစ်ရပ်မှာ RSO သည် ရိုဟင်ဂျာအမျိုးသားရေးအကျိုးစီးပွားနှင့် မကိုက်ညီနိုင်ဟု ဝေဖန်ထားသည့် အင်အားစုများနှင့် မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် မဟာမိတ်ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ခဲ့သနည်းဆိုသည့် အချက်ဖြစ်သည်။

    မဟာမိတ်ဆက်ဆံရေးသည် အချိန်ကာလတစ်ခုအတွင်း စစ်ရေး သို့မဟုတ် နိုင်ငံရေးအကျိုးအမြတ် ရရှိစေနိုင်သော်လည်း ရေရှည်တွင် ရိုဟင်ဂျာလူထု၏ အခွင့်အရေးနှင့် နိုင်ငံရေးရည်မှန်းချက်များကို ထိခိုက်စေနိုင်ပါက ထိုဆက်ဆံရေးကို ပြန်လည်သုံးသပ်ရန် လိုအပ်သည်။

    ထို့ကြောင့် AA နှင့် RSO အကြား ဆက်ဆံရေး၏ အကြောင်းရင်း၊ ရည်ရွယ်ချက်၊ အကျိုးဆက်များနှင့် ရိုဟင်ဂျာလူထုအပေါ် သက်ရောက်မှုတို့ကို အထောက်အထားအခြေပြု၍ ပွင့်လင်းမြင်သာစွာ ဆွေးနွေးသင့်သည်။

    ၅။ မူးယစ်ဆေးဝါးနှင့် ရာဇဝတ်မှုဆိုင်ရာ စွပ်စွဲချက်များ

    ရိုဟင်ဂျာဒုက္ခသည်စခန်းများနှင့် နယ်စပ်ဒေသများတွင် မူးယစ်ဆေးဝါးရောင်းဝယ်မှု၊ လူကုန်ကူးမှု၊ ပြန်ပေးဆွဲမှု၊ လုယက်မှုနှင့် အခြားရာဇဝတ်မှုများနှင့် ပတ်သက်၍ သတင်းများနှင့် စွပ်စွဲချက်များ ထွက်ပေါ်လျက်ရှိသည်။

    ARA ၏ ရပ်တည်ချက်အရ ထိုရာဇဝတ်မှုများအတွင်း RSO နှင့် ဆက်စပ်ပတ်သက်သူများ ရှိနိုင်သည်ဟု စွပ်စွဲထားသော်လည်း ထိုအချက်များကို တစ်ဖက်သတ်စွပ်စွဲချက်အဖြစ်သာ မထားဘဲ လွတ်လပ်သော စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများဖြင့် အတည်ပြုရန် လိုအပ်သည်။

    ဒုက္ခသည်စခန်းများအတွင်း ရာဇဝတ်မှုများကို မည်သည့်အဖွဲ့အစည်းက ကျူးလွန်သည်ဖြစ်စေ အရေးယူခြင်းမရှိဘဲ လွတ်လပ်စွာ လုပ်ဆောင်ခွင့်ရရှိပါက အပြစ်မဲ့ဒုက္ခသည်များ၏ လုံခြုံရေးကို ပိုမိုထိခိုက်စေမည်ဖြစ်သည်။

    ၆။ ဒုက္ခသည်စခန်းများ၏ ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် လုံခြုံရေး

    ဒုက္ခသည်စခန်းအတွင်း လူသတ်မှု၊ ပြန်ပေးဆွဲမှုနှင့် အခြားရာဇဝတ်မှုများနှင့် ပတ်သက်၍ အမျိုးမျိုးသော စွပ်စွဲချက်များ ရှိနေသည်။ ထိုဖြစ်ရပ်များသည် အမှန်တကယ်ဖြစ်ပွားခဲ့ပါက တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးနှင့် လူ့အခွင့်အရေးအတွက် အလွန်စိုးရိမ်ဖွယ်ရာဖြစ်သည်။

    ယခင်က ရိုဟင်ဂျာတော်လှန်ရေးအဖွဲ့အစည်းများအကြား ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေးအတွက် ပြုလုပ်ခဲ့သည့် သဘောတူညီချက်များ ပျက်ပြားခဲ့ခြင်းရှိပါက ထိုအကြောင်းရင်းများကိုလည်း သမိုင်းမှတ်တမ်းများ၊ သက်သေများနှင့် အထောက်အထားများအပေါ် အခြေခံ၍ ပြန်လည်သုံးသပ်ရန် လိုအပ်သည်။

    စခန်းများအတွင်း ငြိမ်းချမ်းရေးတည်ဆောက်ရန် အဖွဲ့အစည်းအားလုံးသည် အရပ်သားများ၏ အသက်နှင့် လုံခြုံရေးကို ဦးစားပေးရမည်ဖြစ်သည်။

    ၇။ ARA ၏ ဆုံးရှုံးမှုများနှင့် ပြန်လည်သုံးသပ်ရန် လိုအပ်ချက်

    ARA ၏ ရပ်တည်ချက်အရ ယခင်က ရရှိထားခဲ့သည့် လက်နက်၊ ပစ္စည်း၊ လူအင်အားနှင့် စစ်ရေးအတွေ့အကြုံများ ဆုံးရှုံးခဲ့ရခြင်းများသည် အဖွဲ့အစည်းအတွက်သာမက ရိုဟင်ဂျာအမျိုးသားရေးလှုပ်ရှားမှုအတွက်ပါ ထိခိုက်မှုများ ဖြစ်စေခဲ့သည်ဟု ယူဆထားသည်။

    ထိုဆုံးရှုံးမှုများ၏ အကြောင်းရင်းများကို မည်သူ့အပေါ် အပြစ်တင်ရန်ထက် မည်သည့်ဆုံးဖြတ်ချက်များသည် မှားယွင်းခဲ့သနည်း၊ မည်သည့်အချက်များကြောင့် အဖွဲ့အစည်းအချင်းချင်း ယုံကြည်မှု ပျက်ပြားခဲ့သနည်း၊ အနာဂတ်တွင် ထိုသို့သော အခြေအနေများကို မည်သို့ရှောင်ရှားမည်နည်းဆိုသည်ကို သုံးသပ်ရန် ပိုမိုအရေးကြီးသည်။

    ၈။ ရိုဟင်ဂျာနေရပ်ပြန်ရေးသည် အဓိကရည်မှန်းချက်ဖြစ်ရမည်

    ရိုဟင်ဂျာအမျိုးသားရေး၏ အဓိကရည်မှန်းချက်များထဲတွင် လုံခြုံမှုရှိသော၊ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော၊ ဆန္ဒအလျောက်နှင့် ရေရှည်တည်တံ့သော နေရပ်ပြန်ရေးသည် အရေးကြီးဆုံးအချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

    ထို့ကြောင့် ရိုဟင်ဂျာလူထု၏ နေရပ်ပြန်ရေးကို ထိခိုက်စေနိုင်သည့် မည်သည့်ရာဇဝတ်မှု၊ မူးယစ်ဆေးဝါးကူးသန်းရောင်းဝယ်မှု၊ အရပ်သားများအပေါ် အကြမ်းဖက်မှုနှင့် အဖွဲ့အစည်းအချင်းချင်း ပဋိပက္ခများကိုမဆို အလေးအနက်ထား ဖြေရှင်းရန် လိုအပ်သည်။

    ၉။ အနာဂတ်အတွက် လိုအပ်သော လမ်းစဉ်

    ရိုဟင်ဂျာအမျိုးသားရေးအနာဂတ်အတွက် အောက်ပါအချက်များကို အခြေခံသင့်သည်—

    – အဖွဲ့အစည်းအချင်းချင်း ပဋိပက္ခများကို လျှော့ချပြီး ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းမှုကို ဦးစားပေးရန်။

    – အရပ်သားများ၏ အသက်၊ လုံခြုံရေးနှင့် လူ့အခွင့်အရေးကို အဖွဲ့အစည်းအားလုံးက လေးစားရန်။

    – မူးယစ်ဆေးဝါး၊ လူကုန်ကူးမှု၊ ပြန်ပေးဆွဲမှုနှင့် အခြားရာဇဝတ်မှုများကို လုံးဝဆန့်ကျင်ရန်။

    – ရာဇဝတ်မှုဆိုင်ရာ စွပ်စွဲချက်များကို လွတ်လပ်ပြီး ယုံကြည်စိတ်ချရသော စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများဖြင့် အတည်ပြုရန်။

    – မည်သည့်အဖွဲ့အစည်းနှင့်မဆို မဟာမိတ်ပြုရာတွင် ရိုဟင်ဂျာအမျိုးသားအကျိုးစီးပွားကို အဓိကထားရန်။

    – ရိုဟင်ဂျာဒုက္ခသည်စခန်းများတွင် ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးကို တိုးမြှင့်ရန်။

    – နိုင်ငံတကာအသိုင်းအဝိုင်းနှင့် ပူးပေါင်း၍ လုံခြုံသော၊ ဆန္ဒအလျောက်နှင့် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော နေရပ်ပြန်ရေးအတွက် ဆက်လက်ကြိုးပမ်းရန်။

    နိဂုံး

    “မိတ်ဆွေကောင်းအဖြစ် ကူညီခဲ့သူကို ရန်သူအဖြစ် ပြန်ဆက်ဆံခဲ့ခြင်းလား” ဆိုသည့် မေးခွန်းသည် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုနှင့်တစ်ခုကြား ပဋိပက္ခကိုသာ ရည်ညွှန်းခြင်းမဟုတ်ဘဲ ရိုဟင်ဂျာအမျိုးသားရေး၏ နိုင်ငံရေးလမ်းစဉ်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်ရန် မေးမြန်းခြင်းဖြစ်သည်။

    ရိုဟင်ဂျာအမျိုးသားရေးအနာဂတ်သည် မည်သည့်အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၏ အောင်မြင်မှုတစ်ခုတည်းအပေါ် မတည်သင့်ဘဲ ရိုဟင်ဂျာလူထုတစ်ရပ်လုံး၏ အသက်၊ လုံခြုံရေး၊ ဂုဏ်သိက္ခာ၊ လူ့အခွင့်အရေးနှင့် နေရပ်ပြန်နိုင်ရေးတို့အပေါ် အခြေခံသင့်သည်။

    အတိတ်က ဆုံးရှုံးမှုများကို သင်ခန်းစာယူပြီး အဖွဲ့အစည်းအချင်းချင်း အပြန်အလှန်အပြစ်တင်မှုထက် အထောက်အထားအပေါ် အခြေခံသော တာဝန်ယူမှု၊ ပွင့်လင်းမြင်သာမှုနှင့် ငြိမ်းချမ်းသော နိုင်ငံရေးဆွေးနွေးမှုများကို တည်ဆောက်နိုင်မှသာ ရိုဟင်ဂျာအမျိုးသားရေးသည် ရေရှည်တည်တံ့သော အနာဂတ်သို့ ဦးတည်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

    ရိုဟင်ဂျာအမျိုးသားရေး၏ အောင်မြင်မှုသည် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၏ အောင်မြင်မှုမဟုတ်၊ ရိုဟင်ဂျာလူထုတစ်ရပ်လုံး၏ လုံခြုံမှု၊ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် တရားမျှတမှု ရရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

    See less

    See translation

  • ဆောင်းပါး (၁)

    ဆောင်းပါး (၁)

    မိတ်ဆွေကောင်းအဖြစ် ကူညီခဲ့သူကို ရန်သူအဖြစ် ပြန်ဆက်ဆံခဲ့ခြင်းလား

    RSO ၏ လမ်းစဉ်၊ ARA ၏ ဆုံးရှုံးမှုများနှင့် ရိုဟင်ဂျာအမျိုးသားရေးအနာဂတ်

    ရိုဟင်ဂျာလူမျိုးတို့၏ သမိုင်းသည် အနိုင်ကျင့်ဖိနှိပ်မှု၊ နေရပ်စွန့်ခွာရမှုနှင့် အခွင့်အရေးဆုံးရှုံးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် သမိုင်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေအောက်တွင် ရိုဟင်ဂျာတော်လှန်ရေးအင်အားစုများအကြား စည်းလုံးညီညွတ်မှု၊ အပြန်အလှန်ယုံကြည်မှုနှင့် အမျိုးသားအကျိုးစီးပွားကို ဦးစားပေးခြင်းသည် ရွေးချယ်စရာမဟုတ်ဘဲ မဖြစ်မနေလိုအပ်သည့် အခြေခံတာဝန်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။

    သို့သော် ယနေ့ ရိုဟင်ဂျာတော်လှန်ရေးအတွင်း ဖြစ်ပေါ်နေသော အဖွဲ့အစည်းအချင်းချင်း ပဋိပက္ခများ၊ လက်နက်နှင့် ပစ္စည်းများ ဆုံးရှုံးမှုများ၊ တပ်ဖွဲ့ဝင်များ ဖမ်းဆီးခံရမှုများနှင့် မဟာမိတ်ဆက်ဆံရေးဆိုင်ရာ စွပ်စွဲမှုများသည် ရိုဟင်ဂျာအမျိုးသားရေးလမ်းစဉ်အတွက် အလွန်လေးနက်သော မေးခွန်းများကို ထုတ်ဖော်လာစေသည်။

    ARA ၏ မှတ်တမ်းနှင့် ရပ်တည်ချက်အရ ထိုမေးခွန်းများအနက် အရေးကြီးဆုံးတစ်ခုမှာ—

    “အခက်အခဲများကြားတွင် မိတ်ဆွေကောင်းအဖြစ် ကူညီခဲ့သူကို အဘယ်ကြောင့် နောက်ပိုင်းတွင် ရန်သူကဲ့သို့ ပြန်လည်ဆက်ဆံလာခဲ့သနည်း” ဆိုသည့် မေးခွန်းပင် ဖြစ်သည်။

    ၂၀၁၈–၂၀၂၄ — အခက်အခဲကာလတွင် မိတ်ဆွေအဖြစ် ရပ်တည်ခဲ့သော ARA

    ARA ၏ ပြောကြားချက်အရ ၂၀၁၈ ခုနှစ်မှ ၂၀၂၄ ခုနှစ်အထိ RSO အနေဖြင့် အခက်အခဲများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည့် အချိန်ကာလများတွင် ARA သည် မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုအဖြစ် သဘောထားကာ လိုအပ်သည့်နေရာများတွင် အဖက်ဖက်မှ ကူညီပံ့ပိုးခဲ့သည်။

    ထိုကူညီမှုများသည် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၏ အကျိုးအတွက်သာမဟုတ်ဘဲ ရိုဟင်ဂျာတော်လှန်ရေးအင်အားစုများ အချင်းချင်း ကူညီရမည်ဆိုသည့် အမျိုးသားရေးစိတ်ဓာတ်အပေါ် အခြေခံခဲ့သည်ဟု ARA က ဆိုသည်။

    သို့သော် မိတ်ဆွေဟု သဘောထားခဲ့သူနှင့် မိတ်ဆွေကောင်းအဖြစ် ကူညီခဲ့သူများအကြား ယုံကြည်မှုသည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အပြန်အလှန်မဖြစ်တော့ဘဲ ပြဿနာများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်ဟု ARA က ထုတ်ဖော်ပြောဆိုသည်။

    ကတိပျက်ခြင်းမှ အဖွဲ့အစည်းအချင်းချင်း ပဋိပက္ခအထိ

    ARA ၏ ရပ်တည်ချက်အရ ARA ဘက်မှ RSO ကို မိတ်ဖက်အဖွဲ့အစည်းအဖြစ် ဆက်လက်သဘောထားခဲ့သော်လည်း RSO ဘက်တွင် သဘောတူညီချက်များ မလိုက်နာခြင်း၊ ကတိပျက်ခြင်းနှင့် ရန်ဘက်တစ်ဖွဲ့ကဲ့သို့ ပြုမူဆက်ဆံခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်ဟု စွပ်စွဲထားသည်။

    ဤအခြေအနေကို မေးခွန်းထုတ်ရမည်။

    ရိုဟင်ဂျာတော်လှန်ရေးအဖွဲ့များသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ပြိုင်ဘက်များဖြစ်လာရန် တော်လှန်ရေးလုပ်နေကြခြင်းလား၊ သို့မဟုတ် ရိုဟင်ဂျာပြည်သူများ၏ အမျိုးသားရေးအခွင့်အရေးအတွက် ပူးပေါင်းတိုက်ပွဲဝင်နေကြခြင်းလား။

    အဖြေသည် ရိုဟင်ဂျာပြည်သူများအတွက် အလွန်အရေးကြီးသည်။

    ၂၀၂၄ ခုနှစ် တောင်ပြိုတိုက်ပွဲနှင့် ARA ၏ ဆုံးရှုံးမှု

    ARA ၏ မှတ်တမ်းအရ ၂၀၂၄ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ တောင်ပြိုတိုက်ပွဲကာလအတွင်း ARA ၏ ကြိုးပမ်းမှု၊ စစ်ရေးအတွေ့အကြုံနှင့် နယ်မြေကျွမ်းကျင်မှုများမှတစ်ဆင့် ရရှိခဲ့သော လက်နက်၊ ခဲယမ်းနှင့် စစ်ရေးအသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများသည် နောက်ပိုင်းတွင် RSO နှင့် AA တို့အကြား ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများနှင့် ဆက်စပ်၍ ARA ဘက်မှ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်ဟု ARA က စွပ်စွဲထားသည်။

    ARA ၏ အမြင်အရ ထိုဖြစ်ရပ်သည် ARA တစ်ဖွဲ့တည်းကိုသာ အားနည်းစေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ရိုဟင်ဂျာတော်လှန်ရေးအင်အားစုများ၏ စုပေါင်းစွမ်းအားကိုပါ ထိခိုက်စေခဲ့သည်။

    ထို့ကြောင့် မေးခွန်းတစ်ခု ထပ်မံပေါ်လာသည်—

    ရိုဟင်ဂျာတော်လှန်ရေးအတွက် စုစည်းထားသည့် အင်အားနှင့် အရင်းအမြစ်များသည် ရိုဟင်ဂျာအမျိုးသားရေးရည်မှန်းချက်အတွက် အသုံးချခံနေရသလား၊ သို့မဟုတ် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုချင်း၏ အကျိုးစီးပွားအတွက် အသုံးချခံနေရသလား။

    လက်နက်များသည် ကိုယ်ကျိုးအတွက်မဟုတ်

    ARA ၏ ရပ်တည်ချက်အရ တော်လှန်ရေးအတွက် စုစည်းထားသည့် လက်နက်နှင့် စစ်ရေးအရင်းအမြစ်များသည် မည်သည့်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားအတွက် အသုံးပြုရန် မဟုတ်ပါ။

    ၎င်းတို့သည် ရိုဟင်ဂျာပြည်သူများ၏ လုံခြုံရေး၊ အခွင့်အရေး၊ တရားမျှတရေးနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ နေရပ်ပြန်နိုင်ရေးအတွက် ရည်ရွယ်ထားသည့် အရင်းအမြစ်များဖြစ်သင့်သည်။

    ARA ၏ စွပ်စွဲချက်အရ RSO တပ်ဖွဲ့ဝင်အချို့သည် ARA တပ်ဖွဲ့ဝင်များထံမှ လက်နက်များ သိမ်းယူခဲ့ပြီး အချို့ကို တရားမဝင် ရောင်းချခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ ARA ဘက်တွင် ထိုကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ အထောက်အထားများ ရှိသည်ဟုလည်း ပြောဆိုထားသည်။

    အကယ်၍ ထိုစွပ်စွဲချက်များ မှန်ကန်ကြောင်း လွတ်လပ်သော စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများမှ အတည်ပြုနိုင်ပါက ၎င်းသည် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုချင်း၏ ပြဿနာသာမက ရိုဟင်ဂျာအမျိုးသားရေးအတွက် အလွန်လေးနက်သည့် တာဝန်ခံမှုဆိုင်ရာ ပြဿနာတစ်ရပ် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

    မောင်တောနှင့် ရခိုင်ဒေသအတွင်း ဆုံးရှုံးမှုများ

    ARA ၏ ပြောကြားချက်အရ မောင်တောဒေသအတွင်း ARA တပ်ဖွဲ့ဝင်များ လှုပ်ရှားနေစဉ် လက်နက်များ သိမ်းယူခံရခြင်းနှင့် ဆုံးရှုံးခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။

    ထို့အပြင် ရခိုင်ဒေသအတွင်း ARA တပ်ဖွဲ့ဝင်များ၏ လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ပတ်သက်၍ လမ်းကြောင်းဆိုင်ရာ အချက်အလက်များ ပေးပို့ခြင်း၊ ရိက္ခာများ သိမ်းယူခြင်းနှင့် အခြားအဟန့်အတားများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟုလည်း ARA က စွပ်စွဲထားသည်။

    ဤစွပ်စွဲချက်များကိုလည်း သက်သေအထောက်အထားနှင့် လွတ်လပ်သော စစ်ဆေးအတည်ပြုမှုများဖြင့်သာ အဆုံးအဖြတ်ပေးသင့်သည်။

    AA နှင့် ပူးပေါင်းမှုသည် မည်သည့်အကျိုးအတွက်နည်း

    ARA ၏ သုံးသပ်ချက်အရ RSO ၏ စစ်ရေးဦးစီးပိုင်းမှ AA နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုရှိကြောင်း ဝန်ခံပြောဆိုထားသည်ဟု ဆိုသည့် အသံနှင့် ဗီဒီယိုမှတ်တမ်းများ လူမှုမီဒီယာများတွင် ပေါ်ထွက်ခဲ့သည်။

    အကယ်၍ ထိုမှတ်တမ်းများသည် မူရင်းမှန်ကန်ပြီး အကြောင်းအရာမှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ပါက RSO ၏ မဟာမိတ်ရွေးချယ်မှုနှင့် ၎င်း၏ ရေရှည်နိုင်ငံရေးရည်မှန်းချက်များကို ရိုဟင်ဂျာပြည်သူများက ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ မေးခွန်းထုတ်ရမည်ဖြစ်သည်။

    မဟာမိတ်ဆက်ဆံရေးတိုင်းကို “ရိုဟင်ဂျာအမျိုးသားရေးအကျိုးစီးပွား” ဆိုသည့် စံနှုန်းဖြင့်သာ တိုင်းတာရမည်ဖြစ်သည်။

    ရိုဟင်ဂျာနေရပ်ပြန်ရေးသည် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၏ နိုင်ငံရေးကစားကွက် မဖြစ်သင့်

    ရိုဟင်ဂျာပြည်သူများ၏ အဓိကရည်မှန်းချက်မှာ လုံခြုံရေး၊ တရားမျှတရေး၊ အခွင့်အရေးတန်းတူညီမျှမှုနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ မိမိတို့၏ နေရပ်သို့ ပြန်လည်နေထိုင်နိုင်ရေးဖြစ်သည်။

    ထို့ကြောင့် မည်သည့်အဖွဲ့အစည်းမဆို မိမိ၏ နိုင်ငံရေးမဟာဗျူဟာသည် ရိုဟင်ဂျာနေရပ်ပြန်ရေးကို နီးကပ်စေသလား၊ ဝေးကွာစေသလားဆိုသည်ကို ပြည်သူများထံ ရှင်းလင်းပြသရန် တာဝန်ရှိသည်။

    ARA ၏ အမြင်အရ RSO နှင့် AA အကြား ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများသည် ရိုဟင်ဂျာနေရပ်ပြန်ရေးနှင့် ပတ်သက်၍ မေးခွန်းများ ပေါ်ပေါက်စေပြီး အဆိုပါမဟာမိတ်ဆက်ဆံရေး၏ သက်ရောက်မှုများကို ရိုဟင်ဂျာပြည်သူများက အလေးအနက် စောင့်ကြည့်သုံးသပ်ရန် လိုအပ်သည်။

    ၂၀၂၅–၂၀၂၆ — ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေသော ဆုံးရှုံးမှုများဟူသော စွပ်စွဲချက်

    ARA ၏ ပြောကြားချက်အရ ၂၀၂၅ နှင့် ၂၀၂၆ ခုနှစ်များအတွင်း နယ်မြေ ၃ နှင့် ၄ တွင် ARA တပ်ဖွဲ့ဝင်များ၏ လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ဆက်စပ်၍ လမ်းကြောင်းဆိုင်ရာ အဟန့်အတားများနှင့် လက်နက်များ သိမ်းယူခံရမှုများ အကြိမ်ကြိမ် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး ARA ဘက်မှ လက်နက် ၃၀ ခန့် ဆုံးရှုံးခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။

    ထိုကိစ္စများသည် အမှန်တကယ်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပါက မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်၊ မည်သူများတွင် တာဝန်ရှိသည်နှင့် ရိုဟင်ဂျာအမျိုးသားရေးအတွက် မည်သို့သော ဆုံးရှုံးမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်ကို အလေးအနက် စုံစမ်းဖော်ထုတ်ရန် လိုအပ်သည်။

    ဖမ်းဆီးခံထားရသော ARA တပ်ဖွဲ့ဝင်များ၏ အခြေအနေ

    ARA ၏ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုချက်အရ RSO ဘက်မှ ARA တပ်ဖွဲ့ဝင် ၆ ဦးကို ဖမ်းဆီးထားခဲ့ပြီး တစ်ဦးကို ငွေကြေးပေးချေမှုနှင့် ဆက်စပ်၍ ပြန်လွှတ်ပေးခဲ့ကာ ကျန် ၅ ဦးမှာ ယနေ့အချိန်အထိ ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းခံထားရသည်ဟု ဆိုသည်။

    ဤကိစ္စသည် ရိုးရိုးအဖွဲ့အစည်းအချင်းချင်း ပဋိပက္ခအဖြစ် မမြင်သင့်တော့ဘဲ လူ့အခွင့်အရေး၊ တရားမျှတရေးနှင့် တာဝန်ခံမှုတို့နှင့် သက်ဆိုင်သည့် ကိစ္စအဖြစ် ရှုမြင်ရန်လိုသည်။

    ဖမ်းဆီးခံထားရသူများ၏ အခြေအနေ၊ ဖမ်းဆီးရသည့် အကြောင်းရင်းနှင့် ဥပဒေရေးရာ အခြေအနေတို့ကို ပွင့်လင်းမြင်သာစွာ ရှင်းလင်းရန် လိုအပ်သည်။

    အဆုံးသတ် — ရိုဟင်ဂျာအမျိုးသားရေး၏ အနာဂတ်ကို မည်သူက ဆုံးဖြတ်မည်နည်း

    ယနေ့ ရိုဟင်ဂျာပြည်သူများအနေဖြင့် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုချင်းစီ၏ ပြောဆိုချက်များကို မျက်စိမှိတ်ယုံကြည်ခြင်းထက် ဖြစ်ရပ်မှန်များ၊ အထောက်အထားများနှင့် လက်တွေ့ရလဒ်များကို အခြေခံ၍ ဆုံးဖြတ်ရန် လိုအပ်လာပြီဖြစ်သည်။

    မိတ်ဆွေဟု ဆိုသူသည် မိတ်ဆွေ၏ အခက်အခဲတွင် ရပ်တည်ပေးနိုင်သလား။

    မဟာမိတ်ဟု ဆိုသူသည် ရိုဟင်ဂျာပြည်သူများ၏ အမျိုးသားရေးအကျိုးစီးပွားကို ဦးစားပေးသလား။

    လက်နက်နှင့် အင်အားများသည် ပြည်သူများ၏ အခွင့်အရေးအတွက် အသုံးချခံနေရသလား။

    နေရပ်ပြန်ရေးကို နီးကပ်စေသလား၊ ဝေးကွာစေသလား။

    ဤမေးခွန်းများသည် ယနေ့ ရိုဟင်ဂျာပြည်သူများ မေးရမည့် အခြေခံမေးခွန်းများဖြစ်သည်။

    ARA ၏ ရပ်တည်ချက်အရ ရိုဟင်ဂျာအမျိုးသားရေး၏ အနာဂတ်သည် မည်သည့်အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုတည်း၏ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားအတွက် စတေးခံရမည့်အရာ မဟုတ်ပါ။

    ရိုဟင်ဂျာလူမျိုးများ၏ အခွင့်အရေး၊ တရားမျှတရေး၊ လုံခြုံရေး၊ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် မိမိတို့၏ မူလနေရပ်သို့ ဘေးကင်းစွာ ပြန်လည်နေထိုင်နိုင်ရေးသည်သာ အမျိုးသားရေး၏ အဓိကစံနှုန်းဖြစ်ရမည်။

    မည်သည့်အဖွဲ့အစည်းမဆို ထိုစံနှုန်းနှင့် ကိုက်ညီပါက မိတ်ဖက်ဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုစံနှုန်းနှင့် ဆန့်ကျင်ပါက ပြန်လည်သုံးသပ်ရမည်။

    ရိုဟင်ဂျာတော်လှန်ရေး၏ အောင်မြင်မှုသည် လက်နက်အင်အားတစ်ခုတည်းပေါ်တွင် မတည်ပါ။

    စည်းလုံးညီညွတ်မှု၊ ယုံကြည်မှု၊ တာဝန်ခံမှု၊ နိုင်ငံရေးအမြော်အမြင်နှင့် ပြည်သူ့အကျိုးကို ဦးစားပေးသည့် ခေါင်းဆောင်မှုတို့ပေါ်တွင်သာ အဆုံးအဖြတ်တည်ရှိသည်။